آنان اختصاص داده شود ، و در بارهء « فرهنگ اقتصادى » و « اخلاق اقتصادى » ، كتابهايى تأليف يابد ، و كودكان و نوجوانان از دورهء ابتدايى با روش اقتصادى اسلام در زندگى آشنا شوند ، و زيانهاى مصرفگرايى را خوب درك كنند ، تا زمينهء رسيدن جامعه به « قوام اخلاقى اقتصادى » - در كنار ديگر احوال حاكم بر اجتماع - فراهم گردد ، و پديد آوردن يك « نظام اقتصادى » ، در چارچوب اسلام ، و نظارت دقيق بر اجراى آن ، ميسّر شود . و روشن است كه اين سلوك اقتصادى ، عامل مهمّى خواهد بود براى رسيدن به خود بسندگى و از ميان بردن مصرفگرايى ويرانگر ، و درآمدن از اسارت وابستگى ، و برداشتن موانع از سر راه استقرار يا بى نظامى عادل و آزاد . تذييل ( 6 ) اميد است خوانندگان آگاه از نظر دور ندارند كه ضرورت رعايت اصل « اندازه دارى در مصرف » ، به اقتصاد فردى و خانوادگى اختصاص ندارد ، بلكه همه گونه مصرفهاى فردى و اجتماعى و دولتى و خدماتى را فرا مىگيرد ، و تمام جوانب توليد و توزيع را شامل مىشود ، و در بارهء همهء نهادها و مؤسّسه ها و ادارات جارى است ، بويژه مؤسّسه هاى دينى از هر قبيل .